H O P E | we will meet again is a three part project :
1. art video
2. linguistic and sound installation
3.tapestry
H O P E ενα βίντεο το οποίο δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του πρώτου λοκντάουν στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2020
Η φετεινή σκληρή άνοιξη έφερε ένα αόρατο εχθρό που ανέτρεψε τον ρυθμό του ανθρώπινου κόσμου. Μια πανδημία. Μια παγκόσμια παύση. Ζωές, έργα και ημέρες αναβλήθηκαν , οι δρόμοι άδειασαν, οι πόλεις σώπασαν, τα σύνορα έκλεισαν. Αγαπημένοι αποχωρίστηκαν, κάποιοι για λίγο , άλλοι, πολλοί, για πάντα. Η αγκαλιά έγινε επικίνδυνη, η απόσταση και απομόνωση σωτηρία. Σε αυτή την ξένη σιωπή ακούγεται πιο δυνατά ο κρυφός κόσμος. Τα φυτά. Τα ζώα. Ξημερώνει και νυχτώνει στην ώρα του ο κόσμος. Τα πουλιά ξυπνούν την μέρα στην ώρα της, τα αστέρια λάμπουν την νύχτα , τα δέντρα ανθίζουν στην ώρα τους , ο αέρας ακούγεται πιο δυνατά. Τα απριλιάτικα τριαντάφυλλα μοσχοβολολούν αγνοώντας τον θάνατο που ανθοβολεί πιο δίπλα. Η ακακία κιτρίνισε και πάλι. Στην ώρα της. Η ελπίδα στο φως της είναι εδώ, σιωπηλή και λαμπερή . Θα συναντηθούμε ξανά. We will meet again .
Απρίλιος 2020
H O P E is an art video which was created during the first lockdown in Athens, Greece, April 2020.
This harsh spring brought an invisible enemy that overturned the rhythm of the human world. A pandemic. A global pause. Lives, works and days were postponed, roads emptied, cities were silenced, borders were closed. Loved ones left, some for a while, others, many, forever. Embrace became dangerous, distance and isolation salvation. In this foreign silence the hidden world is heard louder. The plants. The animals. People dawn and dusk on time. The birds wake up during the day on time, the stars shine at night, the trees bloom on time, the wind sounds louder. The April roses musk ignoring the death that blooms next to them. The acacia turned yellow again. On time. The hope in its light is here, silent and bright. We will meet again.
April 2020
