Visual Poetry / Text-based Works
The visual poetry works explore language as material, structure and rhythm.
Words are treated not as vehicles of meaning but as physical forms: letters, repetitions, gaps and interruptions.
Through manual transcription, mechanical repetition and chance deviations, language gradually loses its communicative function and becomes image, sound or score.
Meaning emerges not through reading but through duration, pattern and accumulation.
These works exist between writing and drawing, notation and composition, emphasizing process, error and the limits of legibility.
⸻
Οπτική Ποίηση / Έργα με Κείμενο
Τα έργα οπτικής ποίησης διερευνούν τη γλώσσα ως υλικό, δομή και ρυθμό.
Οι λέξεις δεν λειτουργούν ως φορείς νοήματος αλλά ως φυσικές μορφές: γράμματα, επαναλήψεις, κενά και διακοπές.
Μέσα από χειρωνακτική μεταγραφή, μηχανική επανάληψη και αποκλίσεις της τύχης, η γλώσσα απομακρύνεται από την επικοινωνιακή της λειτουργία και μετατρέπεται σε εικόνα, ήχο ή παρτιτούρα.
Το νόημα δεν προκύπτει από την ανάγνωση αλλά από τη διάρκεια, το μοτίβο και τη συσσώρευση.
Τα έργα αυτά κινούνται ανάμεσα στη γραφή και το σχέδιο, τη σημειογραφία και τη σύνθεση, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία, το σφάλμα και τα όρια της αναγνωσιμότητας.
The visual poetry works explore language as material, structure and rhythm.
Words are treated not as vehicles of meaning but as physical forms: letters, repetitions, gaps and interruptions.
Through manual transcription, mechanical repetition and chance deviations, language gradually loses its communicative function and becomes image, sound or score.
Meaning emerges not through reading but through duration, pattern and accumulation.
These works exist between writing and drawing, notation and composition, emphasizing process, error and the limits of legibility.
⸻
Οπτική Ποίηση / Έργα με Κείμενο
Τα έργα οπτικής ποίησης διερευνούν τη γλώσσα ως υλικό, δομή και ρυθμό.
Οι λέξεις δεν λειτουργούν ως φορείς νοήματος αλλά ως φυσικές μορφές: γράμματα, επαναλήψεις, κενά και διακοπές.
Μέσα από χειρωνακτική μεταγραφή, μηχανική επανάληψη και αποκλίσεις της τύχης, η γλώσσα απομακρύνεται από την επικοινωνιακή της λειτουργία και μετατρέπεται σε εικόνα, ήχο ή παρτιτούρα.
Το νόημα δεν προκύπτει από την ανάγνωση αλλά από τη διάρκεια, το μοτίβο και τη συσσώρευση.
Τα έργα αυτά κινούνται ανάμεσα στη γραφή και το σχέδιο, τη σημειογραφία και τη σύνθεση, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία, το σφάλμα και τα όρια της αναγνωσιμότητας.
